محمدسعید حنایی کاشانی
محمدسعید حنایی کاشانی دانشآموختهٔ «فلسفه» در دانشگاه ملی ایران (۱۳۶۴-۱۳۵۸) و دانشگاه تهران (۱۳۶۷-۱۳۶۴) است. او از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۲ در مرکز نشر دانشگاهی ایران در مقام دستیار ویراستار و ویراستار و از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۹۸ (بازنشستگی خودخواستهاش) در گروه فلسفهٔ دانشگاه شهید بهشتی (ملی ایران) در مقام «مربی» تدریس کرده است.
او کار ترجمه را از سال ۶۷ با ترجمهٔ مقالاتی از دانشنامهٔ «ایرانیکا» برای «دانشنامهٔ جهان اسلام» آغاز کرد. نخستین کار او در ترجمه و ویرایش «سیر فلسفه در جهان اسلام» (۱۳۷۲) و نخستین کتابهای او در ترجمه از جمله «احیای فرهنگی در عهد آل بویه» (۱۳۷۵) و «مارتین هایدگر» (۱۳۷۶) و «رودُلف بولتمان» (۱۳۷۶) و «فلسفهٔ وجودی» و «علم هرمنوتیک» (۱۳۷۷) بوده است.
