شرلی جکسون

شرلی جکسون (1965-1916) نویسنده آمریکایی و استاد دانشگاه سیراکیوس بود. سبک هنری جکسون ترکیبی رئالیسم جادویی و طبیعت گرایی است. او بر همین اساس کتاب‌های متعددی در ژانر وحشت و معمایی به رشته تحریر در‌آورد. با ترکیب این سبک‌های هنری، جکسون، قهرمانان داستان‌های خود که انسان‌هایی معمولی هستند را در موقعیت‌هایی فرا واقعی و رعب‌انگیز قرار می‌دهد.

جکسون علاقه خاصی به نوشتن داستان‌های کوتاه داشت. در طول عمر خود بیش از 200 داستان کوتاه نوشت. اکثر آنها در روزنامه‌ها چاپ می شد؛ اما عمده شهرت او به خاطر دو رمان بلند او در ژانر وحشت است. نخست، «لاتاری»، که در ایران با نام «عمارت اشباح» شناخته می‌شود و دیگری «تسخیرشدگی خانه هیل» است.
استیفن کینگ نویسنده معروف آمریکایی، عمارت اشباح را یکی از بهترین آثار ژانر وحشت در قرن بیستم می‌داند. او شرلی جکسون را استاد بی بدیل خلق وحشت معرفی می‌کند. نیل گیمن نیز این کتاب را تاثیرگزارترین کتاب ژانر وحشت در قرن اخیر می‌خواند. معتقد است این کتاب تاثیر شگرفی بر دیگر نویسندگان این حوزه بر جای گذاشته است.

جکسون چند صد نامه از مشترکین مجله‌ی نیویورکر دریافت کرد. افرادی که به گفته‌ی خودش، تحت تأثیر سه تِم اصلی قرار گرفته بودند: «سردرگمی، گمانه زنی و سواستفاده‌های ساده و قدیمی». جکسون بیشتر از همه به خاطر نامه‌هایی نگران شده بود که در آن‌ها پرسیده بودند این نوع قرعه کشی ها اکنون در چه جاهایی برگزار می شود؟ همچنین این که آیا می توانند برای تماشا به چنین جایی بروند یا خیر؟! ولی این حقیقت که برخی از خوانندگان، داستان «قرعه کشی» را با واقعیت اشتباه گرفته بودند، در آن زمان، اینقدرها هم عجیب نبود. چون مجله ی نیویورکر، در آن زمان، واقعی یا تخیلی بودن متون را مشخص نمی کرد و خیلی فرقشان مشخص نمی‌شد.

بسیاری از علاقه مندان به شرلی جکسون می دانند که او در سال های آخر زندگی اش به شدت از بیماری ترس از مکان های شلوغ رنج می برد. حتی گاهی اوقات نمی‌توانست از خانه بیرون بیاید. او اما در زمان مرگ ناگهانی‌اش در آگوست سال 1965، حالش کاملاً خوب شده بود. حتی در یک تور بزرگ کتابخوانی حضور یافته بود. جکسون در این تور، بخش هایی از دو کار مستقلی را خواند که در حال کامل شدن بودند. یعنی رمان «با من بیا» (که نسخه ای ناتمام از آن چاپ شده) و یک داستان فانتزی کودکانه به نام «سرزمین افسانه ایِ دور». متأسفانه، شرلی جکسون در اوج توانایی های هنری خود از دنیا رفت.

نشر روزنه این کتاب را در سال 1400 و با ترجمه حسین یعقوبی به چاپ رساند.